:Autor strony jest studentem Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie  :Kamery  :Kontakt   

 Strona Główna

 Rośliny Pokojowe

 Owadożerne

 Chryzantemy

 Kaktusy

 Stevia Rebaudana

 Pędzenie Cebulek

 Szkodniki

 Choroby

 Podlewanie

 Morfologia Roślin

 Chronione Rośliny

 Publikacje Elekt.


 Ewolucja Roślin

 Królestwo Roślin

 Odporność Roślin

 Chwasty

 Rośliny i Koty

 Fotosynteza

 Plony

 Ryż w doniczce

 Pustynia w domu

 Przyprawy

 Czy wiesz, że?

 Ekologia

 

INNE:

 Do Pobrania

Więcej informacji

 Linki

 Banery

 Literatura

 Polecane Firmy

 Księga Gości

 Wspólpraca

 Wymiana Linków

 Kontakt

 

 

 
 

Stevia rebaudana - roślina 300 razy słodsza od cukru:

Od stuleci mieszkańcy Paragwaju i Brazylii używali "słodkich liści" do osłodzenia gorzkiego smaku ziołowych napojów leczniczych i herbaty. Od blisko 20 lat Japończycy używają ekstraktu z liści tej samej rośliny jako bezpiecznego, naturalnego, niekalorycznego słodzika. W wielu krajach wzbudza ona ogromne zaciekawienie oraz jest tematem niezliczonych rozpraw naukowych, ponieważ może zrewolucjonizować naszą dietę, a tym samym rynek spożywczy. Rośliną tą jest Stewia, w języku potocznym "słodkie liście", w botanice znana jako Stevia rebaudiana, roślina należąca do rodziny złożone.

Stevia pochodzi z Paragwaju. Odkryta i opisana końcem 19-ego stulecia przez włoskiego badacza Bertoni, stąd jej nazwa. Dlaczego ustawa Novel Food, obowiązująca w Unii Europejskiej od maja 1997, ma być przeszkodą dla dalszej uprawy i handlu stevią w UE nie jest zbyt jasne, jako że ustawa reguluje w dość przejrzysty sposób obchodzenie się z produktami żywnościowymi:

  • tradycjonalne produkty - bez zezwoleń, bo bezpieczne z racji długoletniego użycia

  • nowe produkty - zezwolenie na podstawie naukowego atestu

W przypadku stevi rabaudani bertoni okres długoletniego użycia wynosił 15 lat w UE i parę setek lat w Ameryce Południowej bez znanych szkodliwych skutków jej użycia. Los stevi podzieliły również orzechy nanga z południowego Pacyfiku - wniosek o zezwolenie na handel został odrzucony z racji braku atestu na alergenność i toksyczność.

 

 

Stewiozydy i czyste ekstrakty z liści Stevia rebaudiana są szczególnie popularne i chętnie wykorzystywane w przemyśle spożywczym w Japonii. Dosładza się nimi konserwy w zalewie octowej, pasztety mięsne i rybne, sos sojowy, "pastę" fasolową, napoje owocowe, lody, gumy do żucia. Znajduje to wyraz w dużym zainteresowaniu jej uprawą w miejscowych warunkach, dokąd sprowadzono ją w 1971 r. z Paragwaju. Niewystarczającą podaż upraw krajowych pokrywa import z południowej Korei, Tajwanu i innych południowo-wschodnich krajów azjatyckich. Według szacunków zużycie liści Stevia rebaudiana do produkcji stewiozydów i ekstraktów oraz słodzików zastępujących cukier wynosiło 700-1000 t (sucha masa) w 1979 r. i 1500-2000 t w 1991 r.

Stewiozydy charakteryzują się dużą stabilnością w odniesieniu do pH i temperatury. Mają delikatny smak, podobną do sacharyny zdolność słodzącą, nie fermentują i nie żółkną pod wpływem ogrzewania.

Czysty stewiozyd (93-95%) ma trwały gorzkawy lub ściągający smak, przy czym wraz ze zmniejszeniem czystości związku staje się on mniej przyjemny. Jest jednak lepszy niż glicyryzyny, sacharyny i innych substancji słodzących, np. aspartamu, cyklamatu sodowego. Organoleptyczne porównanie wykazało, że czysty stewiozyd jest 300 razy słodszy od sacharozy w stężeniu 0,4%, 150 razy od sacharozy 4% i 100 razy od sacharozy 10%.

 

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE:

 

Liście Stewii zawierają specyficzne glikozydy, które w czystej postaci są od 250 do 300 razy słodsze od sacharozy. Ponadto nie posiadają wartości kalorycznych i nie podwyższają poziomu cukru we krwi, ponieważ ich metabolizm w ludzkim organiźmie przebiega inaczej niż metabolizm cukrowy. Jest to zatem idealna roślina dla diabetyków i osób dbających o figurę. Liście tej rośliny zawierają także witaminę C, beta-karoten, wapń, magnez, żelazo oraz inne mikroelementy. Wiele uwagi substancjom zawartym w tej roślinie poświęcili naukowcy Narodowego Instytutu Chorób Metabolicznych przy Uniwersytecie w Betsaidzie (Maryland) oraz grupa badaczy japońskich Uniwersytetu w Hiroszimie i Hokkaido. Efektem tych badań było wyodrębnienie kilku innych glikozydów diterpenowych, a wśród nich rebaudozydu A jednego z ważniejszych i najsłodszych, o przyjemnym smaku. W liściach zidentyfikowano ponadto sterole, taniny, olejki eteryczne zawierające m.in. limonen, geraniol, pinen i terpen.

Badania dowodzą, że ekstrakt z liści Stewii jest bezpieczny dal zdrowia i stabilny chemicznie w połączeniu i innymi produktami spożywczymi.  Stewia obniża poziom cukru we krwi i nieznacznie podnosi ciśnienie. Ma także działanie bakteriobójcze i grzybobójcze, zwłaszcza jeśli chodzi o bakterie jamy ustnej. Można niż wspomagać leczenie próchnicy i chorób dziąseł. Zaleca się wtedy użycie surowych liści. Badania laboratoryjne przeprowadzone w krajach Ameryki Południowej wykazały, że stewiozydy (substancje zawarte w liściach rośliny) mają pewną aktywność w niektórych procesach fizjologicznych, jednak dane z literatury na ten temat są dosyć skromne.

 

Uprawa:

Gleba:

  
Stewia jest rośliną o niewielkich wymaganiach glebowych, najlepiej toleruje lekkie, przepuszczalne gleby o dużej zawartości próchnicy, lekko kwaśne, 
    Niekorzystne dla stewii jest zalewanie korzeni nadmiarem wody, toteż nie należy sadzić jej w niżej położonych częściach działki, ponadto podłoża powinny zawierać sporo piasku co sprzyja naturalnemu odpływowi nadmiaru wody.
    Należy podkreślić, iż uprawa w gruncie nie wymaga specjalnego przygotowania 
podłoża o ile nie jest to ciężka, gliniasta gleba. 
    System korzeniowy jest płytki więc Stewia z powodzeniem może być uprawiana w doniczce. W pierwszym roku uprawy wystarczająca jest doniczka o średnicy około 20 cm, w kolejnym proporcjonalnie większa.

 

Należy pamiętać, że:

     Sadzonek zakupionych wczesną wiosną nie należy natychmiast po zakupie wystawiać na 
silne działanie słońca, w takim przypadku korzystne jest wystawienie roślin np. na parapet 
skierowany na wschód, co zapewnia optymalne naświetlenie chroniąc jednocześnie rośliny przed 
silnym nasłonecznieniem następującym w godzinach południowych.
        Stewia nie wymaga szczególnego nawożenia aczkolwiek korzystne jest w początkowej 
fazie wzrostu podlewanie płynnymi nawozami wieloskładnikowymi w niewielkich stężeniach lub prostszym sposobem można je zasilać nawozami wolno rozkładającymi się (granulaty otaczane żywicami). Należy używać nawozy o niskiej zawartości azotu.
    Najkorzystniejszym okresem do wysadzania stewii do gruntu jest zazwyczaj połowa maja, ponieważ wówczas zwykle nie ma już niebezpieczeństwa przymrozków, 
na które młode sadzonki są szczególnie wrażliwe zaś gleba jest już dostatecznie ciepła, dzięki czemu rośliny dobrze się przyjmują (100 % przyjętych roślin w roku 2001, i powyżej 99 %  w 2002r ). 
Rośliny należy wysadzać wraz z całą bryłą ziemi wydobytą z doniczki i w pierwszych dniach po posadzeniu nie powinny być narażone na silne działanie słońca. Jeżeli roślina nie była przesadzana podczas uprawy w doniczce i ziemia, w której rośnie jest silnie spowita przez korzenie należy delikatnie rozplątać kłęby korzeni.  Miejsce przeznaczone do posadzenia stewii powinno być osłonięte od silnych wiatrów, gdyż roślina w początkowym okresie wzrostu posiada wiotkie pędy które podczas wiosennych burz mogą być uszkodzone.
    Roślina teoretycznie znosi przymrozki do -6°C lecz młode pędy są wówczas całkowicie niszczone, co praktycznie pozwala uprawiać stewię w naszych warunkach wyłącznie jako roślinę jednoroczną; zaś  przetrzymanie wykopanych roślin w ciepłych pomieszczeniach jest jak najbardziej możliwe o czym świadczą zarówno doświadczenia jak i dane z literatury.
    Rośliny należy przed nadejściem przymrozków  wykopać wraz z bryłą ziemi i przenieść do pomieszczenia o temperaturze 5-10 stopni Ci wstrzymać niemal całkowicie nawadnianie.
    Wskutek niewystarczającego oświetlenia i niskiej temperatury  wzrost jest bardzo zahamowany. Liście tracą żywą barwę, większość z nich opada czym jednak nie należy się niepokoić bowiem  rośliny przeniesione do ciepłego, oświetlonego pomieszczenia szybko rozpoczynają  wzrost. W okresie spoczynku stewia wymaga bardzo nieznacznego nawadniania jedynie na takim poziomie aby uchronić roślinę przed całkowitym wysuszeniem gdyż nadmiar wilgoci prowadzi do przedwczesnego rozpoczęcia wegetacji.

Ogólnie Stevia jest rośliną łatwą w uprawie i wydaje się, że nawet osoby z niewielkim
doświadczeniem z pewnością mogą uzyskać dobre efekty.

 

     Materiały pochodzą ze strony: http://www.stevia.webpark.pl
 

 

STREFA BANERÓW:

 

Copyright 2002 - 2004. Wszelkie prawa zastrzeżone. Design by Wojtek Szymański